38-500 SANOK, ul. Sadowa 21; tel. +48 13 4645445; e-mail. dd-sanok@wp.pl

 

nasi 18-latkowie...

ALEKSANDRA, LUIZA, MALWINA, SANDRA, MATEUSZ

Postanowili wziąć odpowiedzialność za swoje życie we własne ręce. Usamodzielnili się rozpoczynając tym samym dorosłe życie.

Sandra w dniu 6 czerwca 2016 roku podjęła decyzję o usamodzielnieniu rozpoczynając tym samym dorosłe życie.  Mamy nadzieję,  że będzie Ci się powodziło. Życzymy Ci ukończenia szkoły i zdobycia zawodu. Sandro wyciągaj wnioski z popełnionych błędów i spełniaj swoje marzenia.

Aleksandra opuściła naszą placówkę w dniu 7 maja 2016 roku. Powróciła w rodzinne  strony, gdzie kontynuuje naukę i praktykę szkolną  na kierunku fryzjer. Olu wszyscy miło Cię wspominamy. Mamy nadzieję, że kiedyś nas odwiedzisz i powspominamy wspólnie spędzone chwile. Trzymamy kciuki za pomyślność w Twoim dorosłym życiu i pamiętaj:

"Wszystkie nasze marzenia mają szansę się spełnić,

jeśli mamy odwagę je realizować.."

Z całego serca życzymy Wam samych pogodnych dni, bez trosk i problemów oraz spełnienia marzeń. Pamiętamy o Was i wspominamy was ciepło, z uśmiechem na twarzy. Pamiętajcie, że zawsze przyjmiemy Was z otwartymi ramionami.

Życzymy powodzenia i samych sukcesów w dorosłym życiu!

"Czasem należy zamknąć jeden rozdział z życia

i wkroczyć w drugi z nadzieją na lepsze jutro.

Trzeba pamiętać, by ze starego wynieść to,

co było dobre i da nam siłę na całe życie"


JOANNA, GABRIELA, EDYTA, PIOTR, NORBERT, KAMIL

W ostatnim okresie ukończyli 18 lat i opuścili naszą placówkę, rozpoczynając tym samym dorosłe życie.

Mamy nadzieję, że kiedyś wrócą do nas i pochwalą się tym, jak sobie radzą w codziennym życiu. Być może wtedy, z perspektywy czasu spojrzą na okres pobytu  w naszym domu zupełnie inaczej.

Teraz z całego serca życzymy  wszystkim powodzenia, realnego spojrzenia na rzeczywistość, odwagi w pokonywaniu codziennych problemów wysyłając dla Was taki oto uśmiech.


EWELINA

Opuściła nasz dom w dniu 31 czerwca 2014 r. Powróciła do domu rodzinnego, kontynuuje naukę w szkole zawodowej w Iwoniczu.

Zawsze była zadowolona i uśmiechnięta i mamy nadzieję, że tak jest nadal.

Ewelinko - jeśli będziesz miała jakieś kłopoty i trudności - zapukaj do nas. Zawsze Ci pomożemy, poradzimy, a jeśli trzeba będzie to pocieszymy. Mamy nadzieję, że radzisz sobie w dorosłym życiu zupełnie dobrze.

Trzymamy za Ciebie kciuki, życzymy, aby w Twoim życiu codziennie gościło słońce i radość.


ALEKSANDRA

Pożegnała sie z nami w dniu 25 czerwca 2014 r. - dokładnie w dniu swoich 18-tych urodzin. Marzyła o tym dniu i swoim  dorosłym życiu. Mamy nadzieję, że spełniły się Twoje marzenia.

Przypominamy Ci, że my nadal jesteśmy i w każdej chwili służymy radą i pomocą. Będzie nam miło, jeśli przyjdzie w Twoim życiu tak czas, kiedy zechcesz sie z nami podzielić swoimi radościami i smutkami.

Życzymy powodzenia!


SYLWESTER

Mamy nadzieję, że dorosłe życie jest dla ciebie tym, czego najbardziej oczekiwałeś.

Pomimo tego, że byłeś z nami krótko, często Cię wspominamy i jesteśmy ciekawi jak Ci się wiedzie.

Pozdrawiamy i trzymamy kciuki za Twoje powodzenie w życiu.


GRZEGORZ

Usamodzielnił się w kwietniu 2014 r. i powrócił do domu rodzinnego. Deklarował, że będzie nadal kontynuował naukę.

Teraz uczy się dorosłego życia i samodzielnego podejmowania decyzji pod okiem swojego taty.

Życzymy powodzenia i wielu radości.


ANIA

Usamodzielniła się 15 lipca 2013 r. Kiedy poznaliśmy Anię była dzieckiem, kiedy się żegnamy jest młodą kobietą. Powróciła do domu rodzinnego. Będzie kontynuować naukę w szkole średniej. Wędrowała przez życie jak odkrywca poznający nieznane lądy, szukała życiowych prawd (które zapisywała gdzie się dało). Życzymy Ci szczęśliwej podróży...

"Pielęgnuj swoje marzenia, trzymaj się swoich ideałów,

maszeruj śmiało według muzyki, którą tylko ty słyszysz.

Wielkie biografie powstają z ruchu do przodu, a nie oglądania się do tyłu. 

Pamiętaj, że wszystko, co uczynisz w życiu, zostawi jakiś ślad.

Dlatego miej świadomość tego, co robisz"

Paulo Coelho 


ZBIGNIEW

W czerwcu 2013 r. opuścił naszą placówkę. Robił to bardzo niechętnie. Czasami jednak należy się pogodzić z decyzjami dorosłych i swoją własną, aczkolwiek być może niezbyt przemyślaną.

Zbyszek powrócił w swoje rodzinne strony – do Tarnowskich Gór. Tam też kontynuuje naukę. Jest w tej chwili zupełnie samodzielny i nikt nie wchodzi mu w drogę.

Życzymy powodzenia w pokonywaniu codziennych trudności życiowych.

Trzymaj się. Jeśli zechcesz nas odwiedzić, to również zapraszamy...


DAMIAN

Opuścił placówkę w dniu 30 czerwca 2013 r. Wrócił do mieszkania, w którym kiedyś mieszkał wraz ze swoimi rodzicami. Ukończył szkołę zawodową  w Zespole Szkół nr 4. Zamierza nadal kontynuować naukę. Jest zadowolony i uśmiechnięty. Obecnie remontuje swoje mieszkanie i jako absolwent szkoły budowlanej na pewno sobie bardzo dobrze poradzi. Teraz jest czas, by zacząć życie po swojemu, budować własny świat, rozwijać się.

Chętnie przychodzi do naszego domu i z utęsknieniem wspomina "stare czasy"...


ANDRZEJ

Pożegnał się z nami w dniu 30 czerwca 2013 r. Spędził z nami kilkanaście lat i dorastał na naszych oczach. Zawsze pogodny, życzliwy, serdeczny – lubiany przez wszystkich. Zamieszkał wspólnie z bratem Piotrem na terenie Sanoka.  Kontynuuje naukę w liceum plastycznym w Lesku. Ma duży talent plastyczny i zawsze chętnie dla wszystkich coś malował. Wierzymy, że uda mu się osiągnąć zamierzone  cele i spełnić marzenia, zwłaszcza, że może

liczyć na wsparcie rodziny.
Za jego sukcesy w nauce i dorosłym życiu trzymamy kciuki!!!


PATRYK

Opuścił placówkę w dniu 8 kwietnia 2013 r.  Wynajął mieszkanie i uczy się samodzielnie żyć. Otrzymuje pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Sanoku, a także korzysta z unijnych środków finansowych. Mamy nadzieję, że będzie nas nadal odwiedzał, bowiem w placówce pozostało jego rodzeństwo.

Za jego sukcesy w nauce i dorosłym życiu trzymamy kciuki!!!


ŻANETA

Na początku września 2012 r. naszą placówkę opuściła Żaneta.

Ukończyła szkołę średnią, zdała egzamin zawodowy - i wyfrunęła w świat! Przed nią duże wyzwanie – kształcenie i praca za granicą. Wierzymy, że uda jej się osiągnąć zamierzone cele i spełnić marzenia, zwłaszcza, że może liczyć na wsparcie swoich bliskich.

Teraz jest czas, by zacząć życie po swojemu, budować własny świat, rozwijać

się – stać się szczęśliwym, spełnionym człowiekiem.

Życzymy Ci tego Żanetko z całego serca!


PIOTR
W lutym 2012 r. pożegnaliśmy kolejnego usamodzielniającego się wychowanka – Piotra.

Spędziliśmy razem ponad dwa lata. Można pomyśleć, że to niewiele. W życiu nastolatka to jednak cała epoka. Piotr podjął decyzję o opuszczeniu naszego Domu po długim namyśle, nie bez obaw, mając świadomość problemów z jakimi będzie musiał się zmierzyć.

Powrócił do domu rodzinnego, kontynuuje naukę i uczy się zawodu w OHP. Będzie doskonalił swoje kompetencje i zdobywał dodatkowe kwalifikacje zawodowe w ramach programu aktywizacji społecznej realizowanego przez sanocki PCPR.

Wiele jest wart ten kto walczy ze swoimi słabościami i pokonuje je.

Smak życia to trud walki i droga zdobywanie wartościowych rzeczy i osiągania wartościowych celów.


ADAM
W sierpniu 2011 r., pożegnaliśmy się z Adamem – osobą wyjątkową, historią Domu Dziecka, naszą dumą. Spędził z nami kilkanaście lat. Dorastał na naszych oczach. Zawsze pogodny, życzliwy, serdeczny – lubiany przez wszystkich. Odpowiedzialny, uczciwy, koleżeński, opiekuńczy. Dobry człowiek. Imponował nam dojrzałością podejmowanych decyzji – jak wtedy, gdy zrezygnował z kariery sportowej dla szkoły.

Najchętniej zatrzymalibyśmy go na stałe, ale wszystko w życiu ma swój czas. Adam powrócił do domu rodzinnego, kontynuuje naukę, pracuje. Dzielnie zmaga się z trudami samodzielnego życia, których mu nie brakuje.
Trzymamy kciuki za Ciebie Adamie!


ADRIAN
Wyborów życiowych dokonywał samodzielnie. Czy słusznych dowiemy się za kilka lat...
Dzisiaj jest dorosłym człowiekiem, bo ukończył 18 lat i już do nas nie powróci. Życzymy mu powodzenia w dalszym podejmowaniu decyzji.


PIOTR
Naszą placówkę opuścił  Piotr, który w lutym 2011 r. ukończył 18 lat. Taka dorosłą decyzję podjął już dużo wcześniej, bowiem widział, że  w domu potrzebne są jeszcze jedne ręce do pracy. Nadal jednak kontynuuje naukę w OHP w Sanoku i uczy się zawodu. Piotr ma nadzieję, że po skończeniu szkoły uda mu się znaleźć pracę i usamodzielnić finansowo.
Mamy nadzieję ,że będzie nas nadal odwiedzał, bowiem w placówce pozostał

jeszcze jego młodszy brat.


PIOTR
Pożegnał się z nami w dniu 31 sierpnia 2010 r. Wrócił pod opiekę siostry Agnieszki. Miał nadal kontynuować naukę w szkole . Dorosłe życie będzie dla niego olbrzymim wyzwaniem. 
Mamy nadzieję, że przy pomocy bliskich mu osób stanie się praworządnym obywatelem naszej społeczności.


BOGDAN
Skończył  gimnazjum i rozpoczął naukę w szkole zawodowej. Placówkę opuścił  we wrześniu 2010 r. i jako jedyny miał możliwość powrotu do domu rodzinnego, w którym wiele zmieniło się na lepsze. Początki dorosłości są zawsze trudne ale Bogdan ma wsparcie ze strony mamy, braci i sióstr, więc powinien sobie dobrze poradzić.
Życzymy powodzenia!!!


WERONIKA
Opuściła placówkę w dniu 31 sierpnia 2010 r. Biorąc udział w programie realizowanym przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Sanoku skierowanym do usamodzielniających się wychowanków z placówek opiekuńczo-wychowawczych oraz rodzin zastępczych miała możliwość zrobienia dodatkowych kursów, wynajęcia pokoju i kontynuowania nauki. Weronika    skorzystała   z   tej    pomocy   i   teraz   prowadzi   samodzielne

gospodarstwo, nadal się uczy  w Zespole Szkół Nr 1 w Sanoku.
Często jednak odwiedza placówkę, bowiem nadal potrzebuje wsparcia i pomocy. Jest zawsze mile widziana zarówno wśród dzieci jak i wychowawców.


PIOTR
Podjął odważną decyzję opuszczenia placówki zaraz po ukończeniu 18 roku życia tj. w maju 2010 r. Zamieszkał na terenie Sanoka i kontynuuje naukę w Zespole Szkół Rolniczych w Nowosielcach.  Po pierwszych trudach samodzielnego życia Piotr pokazał ,że jednak potrafi sobie poradzić. Teraz i nauka ma dla niego sens, bowiem często przychodzi po pomoc, zwłaszcza z matematyki.  Jest  częstym  gościem   w  naszym  domu,  bowiem  ma  tutaj

jeszcze najmłodszego brata a poza tym przyciągają go zajęcia sportowe prowadzone przez pana Maćka, w których aktywnie uczestniczy. Za jego sukcesy w nauce, sporcie i dorosłym życiu trzymamy kciuki!!!


DAMIAN
Pożegnał się z nami w kwietniu 2010 r. Skończył szkołę zawodową i nadal kontynuuje naukę. Mieszka w wynajętym mieszkaniu i utrzymuje się z pieniędzy na kontynuowanie nauki, jakie otrzymuje z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Sanoku, dorabia dodatkowo dowożąc pizzę. Często jest przez wychowawców podawany za pozytywny wzór dla swoich młodszych kolegów i koleżanek.

Jak na razie udaje mu się łączyć naukę, pracę i przyjemności, a to często dla niektórych jest wielką sztuką. Życzymy powodzenia.


SZYMON
R
ozpoczął samodzielne dorosłe życie, podobnie jak Bogdanw sierpniu 2009 r. Kontynuuje naukę w liceum. Radzi sobie doskonale,  odpowiedzialnie i z umiarem korzysta z uzyskanej niezależności. Mieszka razem ze swoim bratem Bogdanem. Opiekują się sobą nawzajem oraz utrzymują kontakt z Ewą, młodszą siostrą, która zajęła ich miejsce w grupie usamodzielnienia. Dzięki  temu  spotykają  się  również czasem  i  miło sobie  rozmawiają,  bo to

młodzi ludzie o szerokich horyzontach i ambicjach.
Trzymamy za niego kciuki i liczymy na to, że zrealizuje swoje ambitne cele.


BOGDAN
R
ozpoczął samodzielne dorosłe życie w sierpniu 2009 r. Kontynuuje naukę Wyższej Szkole Zawodowej w Sanoku w ramach Programu aktywizacji społecznej w powiecie sanockim. Radzi sobie doskonale,  odpowiedzialnie i z umiarem korzysta z uzyskanej niezależności. Mieszka razem ze swoim bratem Szymonem. Opiekują się sobą nawzajem oraz utrzymują kontakt z Ewą, młodszą siostrą, która zajęła ich miejsce w grupie usamodzielnienia.

Dzięki temu spotykają się również czasem i miło sobie rozmawiają, bo to młodzi ludzie o szerokich horyzontach i ambicjach.
Trzymamy za niego kciuki i liczymy na to, że zrealizuje swoje ambitne cele


PAWEŁ
R
ozstał się z nami niedawno – zaledwie w lipcu. Mieszka i uczy się w Sanoku. Na kursach zorganizowanych przez PCPR w Sanoku zdobywa kwalifikacje zawodowe. Robi plany na przyszłość. Marzy o dalekiej podróży. Dobrze wie, że oznaką dorosłości jest nie tylko to, że wszystkie rośliny w domu żyją, a jeansy i sweter przestały być ubiorem wyjściowym.
Życzymy Ci szerokiej drogi!!!

Będzie nam - Ciebie brakowało.


PIOTR
W dniu 1 lipca 2009 r.,  rozpoczął samodzielne życie. Wynajął mieszkanie i stara się  być dorosłym. Dzięki udziałowi w projekcie pod tytułem: "Program aktywizacji społecznej w powiecie sanockim" współfinansowanym przez  Unię Europejską, a realizowanym przez PCPR w Sanoku doskonali swoje umiejętności w zawodzie: barman.
Piotr, jako  jeden   z nielicznych   posiada  prawo  jazdy.    Zrealizował  swoje

marzenia:  kupił samochód  i  teraz podwozi swoich kolegów na kursy. Czy starczy mu na paliwo i naprawy, wkrótce się okaże.
Przychodzi do placówki, bowiem jest z nami bardzo związany i wie, że zawsze może liczyć na pomoc. Poza tym ma tu jeszcze młodszą siostrę Olę, która nadal pozostaje pod naszą opieką.
Od września będzie kontynuował naukę w Zespole Szkół Nr 5 w Sanoku.

Życzymy Piotrowi powodzenia!!!


MAGDA
W listopadzie 2008 r. "wyruszyła" w podróż w dorosłe życie. Wróciła do domu rodzinnego oczekując na swoje maleństwo. Pomimo wielu progów, jakie stawia jej dorosłe życie Magda się nie poddaje. Chodzi nadal do szkoły, przygotowuje sobie własne "gniazdko" i cieszy się, że sama będzie już miała rodzinę.
Przychodzi   do  naszego   domu   zawsze  wtedy,  kiedy  potrzebuje  pomocy,

bowiem wie, że zawsze spotykała się tu ze zrozumieniem i życzliwością.
Życzymy jej odwagi, hartu ducha i spełnienia wszelkich marzeń.


KAROLINA
Pożegnała się z nami w dniu 31 sierpnia 2008 r. Wynajęła mieszkanie i uczy się samodzielnie żyć. Otrzymuje pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Sanoku, a także korzysta z unijnych środków finansowych. Karolina uczestniczyła w szkoleniu w dniach 28 - 30.06.2008 r. organizowanym przez PCPR w Sanoku i została wybrana do realizacji programu socjalnego.

W tym roku skończy klasę III Liceum i jak sama twierdzi zamierza iść na studia( kierunku jeszcze nie zdradza). Rzadko pojawia się na terenie placówki, bowiem nauka i prowadzenie własnego gospodarstwa zajmuje jej wiele czasu. Zaopiekowała się porzuconym kotem, którego nazwała "Czaban" i jak na razie nie skarży się na dorosłość...


JOANNA
Opuściła placówkę w dniu 30 czerwca 2008 r. Wróciła do mieszkania, w którym kiedyś mieszkała wraz ze swoimi rodzicami. Kontynuuje naukę w Zespole Szkół nr 1. Z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie otrzymuje pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki i z tego się utrzymuje. Jest zadowolona i uśmiechnięta. Utrzymuje stałe kontakty z bratem Damianem, który jeszcze pozostaje wychowankiem naszej placówki.

Chętnie przychodzi do naszego nowego domu i z utęsknieniem wspomina "stare czasy"...


 
 
Nasi Przyjaciele

 
 
     

wszelkie prawa zastrzeżone (c) waja 2008